Projecten die door ons zijn gesteund

Luuk Vulkers ontleedt het fenomeen dat hemzelf ook ontregelde: smetvrees. Hij zoekt van Spakenburg tot New York naar antwoorden en beschouwt beeldende kunst en de Bijbel met dezelfde nieuwsgierigheid als reality-tv en internetcultuur. Vulkens werkte gedurende enkele maanden als journalist-in-residence vanuit het Besiendershuis in Nijmegen.

In het Zeeuwse kustdorp Cadzand zorgt toerisme het hele jaar door voor werk en levendigheid. Tegelijk verdwijnen vaste inwoners en worden woningen onbetaalbaar. Verenigingen krimpen, voorzieningen staan onder druk en de brandweer kampt met een tekort aan vrijwilligers. Hoe vecht je als inwoner van een Zeeuws kustplaatsje tegen het grote geld wanneer je dorp wordt overspoeld door toeristen en witte gevels met rode daken de natuurgebieden gaan domineren?

De vader van Greta Riemersma was een kind van zijn generatie: idealistisch en gedreven. Vol passie was hij bezig met een betere wereld. In de jaren zestig omhelsde hij het opkomende linkse gedachtegoed. Riemersma ontdekt een direct verband met zijn religieuze opvoeding, zoals bij zovelen in Nederland.

Schrijver Judith Koelemeijer kreeg een pakket liefdesbrieven in handen van SDAP-politicus Herman Wiardi Beckman. De brieven vertellen het verhaal van een buitenechtelijke verhouding in oorlogstijd tegen de achtergrond van Nederlands bekendste verzetsgeschiedenis.

Bloed, as en tandpasta schetst het leven en lot van politieke gevangenen in Ruslands strafsysteem aan de hand van Krisevitsj’ gevangeniskunst. Wat drijft de politieke gevangenen in hun praktisch kansloze strijd tegen een oppermachtig regime? Een boek over keiharde repressie en de parallellen met de vroegere sovjetkampen, maar ook over onverzettelijkheid en het geloof in een rechtvaardiger Rusland.

Pascal wilde benedictijner monnik worden. Donald ook. Allebei haakten ze af na ervaringen van seksueel misbruik. Wat hun overkwam, staat niet op zichzelf en is anno 2026 nog altijd actueel - blijkt uit onderzoek van het Nederlands Dagblad. ‘Er is te weinig tegenmacht in kloosters.’

In het Huis van herstel, aan de rand van Almelo, krijgen tientallen mannen tegenwoordig de kans om aan het eind van hun detentie te herstellen van hun tijd in de gevangenis. En dat blijkt nodig. Vrijwel elke gedetineerde loopt detentieschade op, vooral mentale schade. Ze verliezen hun zelfredzaamheid in de gevangenis, veel wordt voor ze beslist. Daarnaast raken ze vaak hun baan en woning kwijt en verliezen ze relaties met familie, kinderen en/of partner. Terwijl ze in de gevangenis ook niet de kans hebben gekregen om aan de oorzaak van hun criminele gedrag te werken. Dat is een van de oorzaken dat bijna de helft van de gedetineerden in Nederland binnen twee jaar na vrijlating in herhaling valt.

Na talloze reizen door Oost-Europa en de Westelijke Balkan begon het fotograaf Pierre Crom op te vallen dat de Russische invloed overal zichtbaar is. Van portretten van Poetin in cafés tot aan de aanwezigheid van Russische motorclubs bij politieke parades.

Voor veel mensen betekent motorsport op Curaçao maar één ding: overlast. Geluidsoverlast, gevaar, chaos. Maar dat beeld is niet alleen onvolledig, het zegt misschien meer over wie kijkt, dan over wat er werkelijk gebeurt.

Interviews met lijsttrekkers, een uitleg over de verkiezingsprogramma's uit en actueel nieuws rondom de gemeenteraadsverkiezingen 2026 in Castricum

In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart onderzoekt Sharyfah Bhageloe waarom bewoners in sommige wijken weinig stemmen. Samen met fotograaf Willem de Kam bezocht ze Bloemhof, Bospolder-Tussendijken en Beverwaard.

Bonaire groeit in hoog tempo, steeds meer mensen van buiten vestigen zich op het eiland. De Bonairiaan is inmiddels in de minderheid en andere talen en culturen winnen rap terrein. Het Caribisch Netwerk sprak met bijna twintig Bonairianen over deze ontwikkelingen. Hoe ervaren zij de veranderingen op hun eiland? Zijn ze bang hun cultuur en identiteit te verliezen?